تبلیغات
روستای معلم كلا دیار سرداران، پهلوانان و نام آوران(مارمه کلای بابل) - مطالب طایفه های روستا
روستای معلم كلا دیار سرداران، پهلوانان و نام آوران(مارمه کلای بابل)
به کانال فرهیختگان معلم کلا بپیوندید و آن را به اقوام و دوستان خود معرفی کنید moallemkela@
صفحه نخست       پست الکترونیک          تماس با ما              ATOM            طراح قالب
گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من
درباره وبلاگ


با سلام!
این وبلاگ به توصیه و تشویق بسیاری از معلم كلایی های فرهنگ دوست طراحی گردیده و امیداست كه ادامه كار با راهنمایی ها و كمك های عزیزان امكان پذیر گردد تا بتوانیم در تعالی فرهنگ غنی روستا و انعكاس آن در دهكده جهانی قدمی هر چند كوچك بر داریم.
روستای معلم كلا در جنوب شهر بابل ( جاده قدیم بابل – آمل) واقع شده است دارای ۳۵۰۰۰۰مترمربع مساحت است و از سمت شمال به روستای قمی کلا راه آسفالته دارد و درسمت جنوب دشت وسیع و وصل به روستای میر کلا می باشد ودرسمت شرق راه مال رو به روستای گلچوب و راه آسفالت به روستای درزی کلا دارد ودرسمت غرب به روستای كلاگرسرا و رود خانه ی كلارود و با جاده آسفالته به روستای شوبکلا ارتباط دارد. البته بیشتر رفت و آمدها از مسیر شمالی برقرار است.
فاصله روستا تا مرکز شهرستان بابل ۱۵کیلومتر است و در روزهای سه شنبه در كنار گلزار شهدا بازار هفتگی برقرار است به نام سه شنبه بازار و تعدادی از زنان پرتلاش این روستا محصولات زراعی خود از قبیل سبزیجات، سیفی جات و ... را در این بازار محلی به فروش می رسانند...

هشدار: انتشار و چاپ هرگونه اطلاعات از این وبلاگ به نام خود و بدون اجازه از مدیر آن و بدون درج نام و نام خانوادگی مدیر و نام وبلاگ شرعا حرام بوده و پیگرد قانونی دارد.

مدیر وبلاگ :حسین عزیزپور معلم

محقق: محمدرضا عزیززاده آرایی کارشناسی ارشد فیزیک

از نوشته های آقای عزیزی دریافتم که نادعلی فردی بزرگ از قوم آری که در روستای آری زندگی می کرد و 7 پسر داشت. یکی از فرزندان ایشان عزیز نام داشتند که به روستای گتاب کوچ نمودند و فرزندان او را طایفه عزیزی می نامند که البته در شناسنامه عزیززاده ی آریایی خوانده می شوند ولی معروف به عزیزی می باشند. علت اصلی کوچ ایشان به گتاب دسترسی به مراتع پایین دست بوده است. عزیز هفت پسر به نامهای: خالق، زلابدین، قنبر، رزاق، غفار، حسین و رضا داشتند که می توان آنها را به صورت زیر مجموعه پایین تقسیم بندی کرد: خالق، زین العابدین، رزاق و غفار.

برای مطالعه ی بیشتر ادامه ی مطلب را کلیک نمایید.




ادامه مطلب


نوع مطلب : طایفه های روستا، 
برچسب ها : طایفه ی عزیزی(آرایی)،
لینک های مرتبط :
          
دوشنبه 6 مهر 1394

از کتاب «بندپی، میراث ماندگار»:

«راوی زنده یاد مرحوم حاج سید عباس(هوشنگ) اوصیا در سن 80 سالگی»

«سخن سید بیانگر این است که اوصیا، یکی از طایفه های برجسته ی بندپی غربی هستند که در مارمه کلا(معلم کلا) کنار شوب کلا زندگی می کنند. ولی اصالت آنان به بابل برمی گردد که در گذشته های دور به سبب نسب مادری به این منطقه آمدند و در اینجا ساکن شدند و مالک گردیدند. وی از قدیمی ترین فردی که از طایفه ی خود نام می برد حاج هدایت نامی است که بیش از 150 سال پیش می زیست و فقط سه دختر داشت و املاک زیادی را هم وقف نمود و بعد از او میراسدالله اوصیا بود که با دخترحاج هدایت ازدواج نمود (کبلی حسین از اوست) بعد از فوت همسرش با خواهر دومش ازدواج نمود که از او سیدحاج آقا و سیداحمد و سیدمهدی پدید آمدند.

برای مطالعه ی بیشتر ادامه مطلب را کلیک نمایید.



ادامه مطلب


نوع مطلب : طایفه های روستا، 
برچسب ها : طایفه ی اوصیا،
لینک های مرتبط :
          
چهارشنبه 25 شهریور 1394




انسانی که از طایفه ی بزرگ  و با نام و نشان باشد و همدلی را حفظ نماید کمتر در برابر حوادت و موانع زندگی آسیب می بیند هرچند تقدیر را مقام و جایگاه دیگر است.




نوع مطلب : طایفه های روستا، ضرب المثل های محلی، 
برچسب ها : گت داره ریشه،
لینک های مرتبط :
          
چهارشنبه 11 شهریور 1394

طایفه یکی از اساسی ترین سازمان تشکیل دهنده ی هر جامعه و ضروری ترین شکل استمرار نسلهاست. قرآن کریم به عنوان قانون اساسی مسلمانان، شعوب و قبابل را کنار هم می آورد تا مردم یکدیگر را بهتر بشناسند. (حجرات.13) رسول مکرم اسلام (ص) هم حب الوطن را نشانه ی ایمان و آرامش می داند. (نهج البلاغه نامه 13) در قدیمی ترین دوران، که کسی دیگری را نمی شناخت و فرد به تنهایی نمی توانست با خطرات و انواع موانع زندگی کند، ناگزیر به کوچکترین هسته پیوست تا ادامه ی حیات داشته باشد. بنابراین تاریخ این سرزمین بر پایه ی طایفه، ایل و تبار ... ساخته شد. با این سخن بیم آن می رود که با از دست دادن بزرگان و کمبود منابع، این زنجیره و هویت و پیوند نسلی در روستا به فراموشی سپرده شود و نسل های بعدی در دریای بی نام و نشانی غوطه ور گردند و این تنهایی، آیندگان را به سردرگمی گرفتار کند.

روزها فکر من این است و همه شب سخنم/که چرا غافل از احوال دل خویشتنم

از کجا آمده ام آمدنم بهر چه بود؟/  به کجا می روم آخر ننمایی وطنم

امروزه بسیاری از ما مردم به آرامگاه روستا می رویم و با مطالعه نوشته های روی سنگ قبرها پی به افراد طایفه ی خود می بریم و آنان و فرزندانشان را بهتر می شناسیم. یکی از بهترین شیوه های برقراری ارتباط نسلها، نوشتن است. با نوشتن می توان آیندگان را از راه و رسم گذشتگان آگاه گردانید و تجربیات گذشته را به آینده انتقال داد. در اهمیت موضع همین بس که اشاره کنیم به نامه 31 نهج البلاغه که حضرت امام علی علیه السلام خطاب به فرزندش امام حسن مجتبی (ع)می نگارند:

«پسرم، درست است که من به اندازه ی پیشینیان عمر نکرده ام اما در کردار آنها نظر افکندم و در اخبارشان اندیشیدم و در آثارشان سیر کردم تا آنجا که گویا یکی از آنان شده ام بلکه با مطالعه ی تاریخ آنان، گویا از اول تا پایان عمرشان با آنان بوده ام؛ پس قسمت های روشن و شیرین زندگی آنان را از دوران تیرگی شناختم و زندگانی سودمند آنان را با دوران زیانبارش شناسایی کرده ام. سپس از هر چیزی، مهم و ارزشمند آن را و از هر حادثه ای ، زیبا و شیرین آن را برای تو برگزیدم و ناشناخته های آنان را دور کردم.»

یادآوری:

 1)   پایه ی کار براساس تاریخ شفاهی است و تاریخی که سینه به سینه نقل شده است.

2)  شاید اطلاعات اولیه صحیح نباشد به محض دریافت آخرین اطلاعات، مطالب ویرایش می گردد.

3) در صددیم تا به یادآوری هویت طایفه ها و سرگذشت آنان بپردازیم و از نوشتن القاب محلی آنان خودداری خواهیم کرد.

4)  آنچه از آداب و رسوم پیشینیان می دانیم در گرو نوشتن دانشمندان هر قوم است حتی علوم متداول زمان با نوشتن محفوظ می ماند.

5)   از همه ی بزرگان که با ما همکاری می کنند نهایت تشکر را داریم.






نوع مطلب : طایفه های روستا، 
برچسب ها : طایفه،
لینک های مرتبط :
          
دوشنبه 9 شهریور 1394





آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی