تبلیغات
روستای معلم كلا دیار سرداران، پهلوانان و نام آوران(مارمه کلای بابل) - مطالب ابر میراب و میرابی
روستای معلم كلا دیار سرداران، پهلوانان و نام آوران(مارمه کلای بابل)
به کانال فرهیختگان معلم کلا بپیوندید و آن را به اقوام و دوستان خود معرفی کنید moallemkela@
صفحه نخست       پست الکترونیک          تماس با ما              ATOM            طراح قالب
گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من
درباره وبلاگ


با سلام!
این وبلاگ به توصیه و تشویق بسیاری از معلم كلایی های فرهنگ دوست طراحی گردیده و امیداست كه ادامه كار با راهنمایی ها و كمك های عزیزان امكان پذیر گردد تا بتوانیم در تعالی فرهنگ غنی روستا و انعكاس آن در دهكده جهانی قدمی هر چند كوچك بر داریم.
روستای معلم كلا در جنوب شهر بابل ( جاده قدیم بابل – آمل) واقع شده است دارای ۳۵۰۰۰۰مترمربع مساحت است و از سمت شمال به روستای قمی کلا راه آسفالته دارد و درسمت جنوب دشت وسیع و وصل به روستای میر کلا می باشد ودرسمت شرق راه مال رو به روستای گلچوب و راه آسفالت به روستای درزی کلا دارد ودرسمت غرب به روستای كلاگرسرا و رود خانه ی كلارود و با جاده آسفالته به روستای شوبکلا ارتباط دارد. البته بیشتر رفت و آمدها از مسیر شمالی برقرار است.
فاصله روستا تا مرکز شهرستان بابل ۱۵کیلومتر است و در روزهای سه شنبه در كنار گلزار شهدا بازار هفتگی برقرار است به نام سه شنبه بازار و تعدادی از زنان پرتلاش این روستا محصولات زراعی خود از قبیل سبزیجات، سیفی جات و ... را در این بازار محلی به فروش می رسانند...

هشدار: انتشار و چاپ هرگونه اطلاعات از این وبلاگ به نام خود و بدون اجازه از مدیر آن و بدون درج نام و نام خانوادگی مدیر و نام وبلاگ شرعا حرام بوده و پیگرد قانونی دارد.

مدیر وبلاگ :حسین عزیزپور معلم

میراب: از دو قسمت میر و آب تشكیل شده است كه میر به معنای شاه یا فرمانده و امیر است و كسی است كه مسئول تقسیم آب در شالیزارهاست. سهم آب به صورت ساعتی و بر اساس مقدار زمین است.

 

آبی كه از رودخانه با كانالی (كیله) به سمت مزارع روستا در آیش انتقال می دادند در زمستان ها و صبح های زود، كارگران و یا صاحبان زمین جمع می شدند و به دهانه رودخانه (بندبن) در روستای میركلا می رفتند و كانال را لایه روبی می كردند و غروب ها برمی گشتند. اگر صاحبان زمین هایی توان رفتن و كاركردن را نداشتند پول كارگر سهم خود را می دادند و برای افراد بی كار هم منبع درآمدی در فصل زمستان بود. میرآب ها از میان زمین داران آیش انتخاب می شدند و برای پرداخت حق میرآبی شالی بوده و هر هزار متر یا هر خویز یك پیمانه (كیله) حدود پنج كیلو بود.

آب رودخانه «كلارود» كه سهم آب روستاهایی نظیر گلچوب، معلم كلا و قمی كلا می باشد در فصل تابستان كفاف شالیزارها را نمی كند و بیشتر مردم چاه و موتور پمپ آب دارند و زمین را آبیاری می كنند. البته برای همین آب ناچیز چه كشمكش ها و درگیری ها و زندانی كشیدن ها را مردم این روستا ندیده اند و جان خود را فدای آن كرده اند.

در قسمت اتر نیز به خاطر حفر چاه آرتیزن و یك چاه آب كمكی دیگر میرآب برای تقسیم این آب تعیین كرده بودند و زمین داران موظف بودند بعد از برداشت محصول حق میرآبی را كه شالی بود به منزل میراب ببرند.

 درگذشته های نچندان دور شاهد خشك شدن شالیزارهایی بودم كه وجین دوم را انجام داده بودند و دیدن این صحنه های غمبار، اشك از گونه های انسان جاری می شد پاها داخل زمین تركیده و خشكیده فرو می رفت. نه دل داشتند در آن گاو بچرانند و نه دوست داشتند رهایش كنند دست ها را برای باران بالا می بردند و دعا  می كردند و نماز طلب باران به جماعت اقامه می كردند. این مردم زحمتكش غیر از خدا یاوری نداشتند و خدا خدا می كردند و به خاطر همین شرایط سخت زندگی است كه فرزندانی از دامان خود تربیت و بالنده كردند كه هر كدام در آسمان ایران همچون ستاره هایی می درخشند.

میرآبی واژه ای به یادگار مانده از گذشته های دور است و تا رودخانه و آیش و بندسر و روخنه سر وجود دارد واژه میرآب هم زنده خواهد ماند.

شنیده ها حاكیست كه ارباب روستای اسبو كلا خواست تا از بندپی آب رود خانه كلارود را به زمین های خود منتقل كند و زحماتی زیادی هم متحمل شد اما به علت دور بودن مسیر و عدم اندازه گیری شیب ملایم، از انتقال آب ناكام ماند تا اینكه مردم روستای معلم كلا به این هدف نائل شدند. مردم روستای معلم کلا، كمی بالاتر از منطقه كار شده توسط ارباب اسبوکلایی، یعنی «سنگ روپی» حفر كانال را شروع كردند و از روستاهای گونه كلا و میركلا به آیش معلم كلا و قمی كلا انتقال دادند. با احداث این كانال، شالی كاری و کشاورزی رونق بیشتری پیدا كرد. روستای قمی كلا و گلچوب از این آب سهم داشتند و استفاده از آن به صورت نوبتی سالانه بود (كشون) به این ترتیب یك سال از زمین های بالا شروع به نشا كاری می كردند و سال بعد از پایین، نشا كاری می كردند برای روستای قمی  كلا و گلچوب هم به این ترتیب بود.

مردمانی كه در این مسیر زمین داشتند افراد كم زمین را به عنوان «میرآب» انتخاب می كردند. از میرآب های قدیمی زنده یاد عیسی علیزاده مشهور به عیسی ببو، زنده یاد علیمراد عزیزپور، حاج (مشد) علی صادقپور (مكانیك)، حاج اكبر رضانیا، زنده یاد خدامراد جعفری، شیدالله خان بابا زاده، گدا حسن نیا و میرآب امسال هم «مشد علی گدا صادقپور» می توان نام برد. بیشتر سال میرآبی در آیش را باید عیسی ببو علیزاده بوده كه ایشان از شكارچیان معروف منطقه هم بوده است.

میزان میرآبی هم در هر خویز زمین (هزار متر مربع) یك كیله (پیمانه) شالی از همان زمین بود.





نوع مطلب : آداب و رسوم مردم روستا، 
برچسب ها : میراب و میرابی،
لینک های مرتبط :
          
شنبه 24 مرداد 1394





آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی